چرا امام حسين عليه السلام از ياد نمي رود ؟
کسي که شهادتش ، در د و رنجش ، اسارت فرزندانش همه و همه براي خدا بوده هيچگاه از خاطره ها بيرون نخواهد رفت بلکه هر چه زمان مي گذرد . عشق و شيفتگي مردم نسبت به امام حسين عليه السلام بيشتر مي شود
و هرساله شورو شوق مردم نسبت به آن " نور عترت و طهارت " بيشتر مي گردد .
امام حسين عليه السلام 56 سال زندگي پربارش را صرف خدا خواهي و خدا جويي کرد و بارها پياده به زيارت خانه خدا شتافت .
به نماز و نيايش و راز و نياز با خدا بسيار علاقه داشت حتي در آخرين شب زندگي اش از دشمنان مهلت گرفت تا با خداي خويش در خلوت بنشيند و راز و نياز کند . يکي از يارانش درباره ي نيايش امام حسين عليه السلام و دعاي عرفه اش چنين مي گويد :
در دهم ذيحجه امام حسين عليه السلام در بيابان سوزان عرفات ايستاد و رو به کعبه کرد و اين دعا را از سوز دل خواند :
( ترجمه قسمت کوتاهي از اين دعا چنين است )
خدايا بسوي تو روي مي آورم و به خدائي تو گواهي مي دهم خدايا مرا آفريدي و پيوسته همراهم بودي و به انواع نعمتهايت روزي ام دادي .
سپاس خداي را که چيزي نمي تواند خواسته اش را تغيير دهد .
خدايا بي نيازي را در نفس و جانم ، و يقين را در دلم ، و اخلاص را در عملم و روشني را در ديده ام و تصيرت و بينايي را در دينم قرار ده .
يکي از دانشمندان درباره ي امام حسين عليه السلام چنين مي گويد :
مادر تاريخ به انسانهايي برخورد مي کنيم که در يک صفت انساني ممتاز بوده اند پاره اي در شجاعت ، گروهي در زهد ، عده اي در سخاوت و اما امام حسين عليه السلام در يک صفت و چند صفت ممتاز نبود بلکه در همه صفات و اخلاق ممتاز بود و خود همه کمالات انساني را در برداشت .
آري چنين است مردي که وارث نبوت محمدي است
وارث عدل و مردانگي علي است
وارث عفت و پاکدامني فاطمه است
آيينه ي تمام نماي فضيلت ها ، فداکاري ها ، خواجويي ها و خداخواهي ها است .
سيد مهدي آيت اللهي
+ نوشته شده توسط یک مسلمان در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386 و ساعت
17:33 |